فراگیری زبان دوم

نقش تکرار در یادگیری زبان

نقش تکرار در یادگیری زبان
نوشته شده توسط مهدی فیروزی

در مورد نقش تکرار در یادگیری زبان بسیار صحبت شده است؛ در واقع بسیاری تکرار را کلید یادگیری می‌دانند. اما چند بار تکرار؟

استفان آدامز، خبرنگار حوزه‌ی علوم پزشکی تلگراف، از تحقیقاتی خبر می‌دهد که یک گروه عصب‌پژوه در دانشگاه کمبریج انجام داده‌اند و بر اساس یافته‌های آنها، اگر در یک مدت کوتاه، ۱۶۰ بار به یک کلمه گوش کنیم، و فقط گوش کنیم، آن کلمه را هرگز از یاد نخواهیم برد!

البته این تحقیقات مربوط به شش سال پیش است، ولی به طور حتم امروز هم یافته‌های آن خواندنی است. پس اگر شما هم به یادگیری زبان‌های خارجی علاقه دارید، این نوشته‌ی کوتاه را از دست ندهید.

نقش تکرار در یادگیری زبان

عصب‌پژوه‌های دانشگاه کمبریج می‌گویند تنها کاری که برای یادگیری یک کلمه باید انجام دهید این است که در یک دوره‌ی زمانی، ۱۶۰ بار به آن گوش کنید. پس از آن، مغز شبکه‌ای کاملاً جدید از نورون‌ها را شکل می‌دهد که به‌طور ویژه وظیفه‌ی به خاطر آوردنِ آن کلمه را بر عهده خواهند داشت.

دکتر یوری اشتیروف و گروهش پس از آنکه روی سر ۱۶ داوطلب، الکترود قرار دادند تا فعالیت مغزشان را بررسی کنند، این موضوع را کشف کردند.

آنها ابتدا پالس‌هایی را ضبط کردند که وقتی داوطلب‌ها یک کلمه‌ی آشنا را می‌شنیدند ایجاد می‌شدند. سپس داوطلب‌ها می‌باید کلمه‌ای ساختگی را بارها و بارها گوش می‌کردند.

طبق گفته‌ی دکتر اشتیروف، در ابتدا مغز باید به‌سختی کار می‌کرد تا کلمه‌ی جدید را تشخیص بدهد. اما پس از ۱۶۰ بار تکرار در طی ۱۴ دقیقه، آثار مربوط به حافظه‌ی جدید، در مقایسه با آثار مربوط به کلمه‌ی آشنای قبلی تقریباً غیرقابل تشخیص بودند.

او می‌گوید: «این آزمایش نشان می‌دهد که نقش تکرار در یادگیری زبان بسیار مهم است. هر تکرار کوچکی می‌تواند کمک کند. البته گوش‌کردن صِرف هم کمک‌کننده است. داوطلب‌های ما کلمه‌ها را تکرار نمی‌کردند. اما اگر آنها را مجبور می‌کردیم تکرار کنند، به احتمال زیاد شبکه‌های نورونیِ جدید به بخشی که وظیفه‌ی سخن‌گفتن در مغز را عهده‌دار است، گسترش می‌یافتند.»

با این حال دکتر اشتیروف و همکارانش در واحد علوم شناختی و مغزیِ شورای تحقیقات پزشکی Medical Research Council’s Cognition and Brain Sciences Unit نه برای اینکه به گردشگرها کمک کنند فرانسوی بیاموزند، بلکه برای کمک به بیمارهای سکته‌ی مغزی به منظور بازیابیِ قدرت سخن‌گفتنشان، این رویکرد را که به نام درمان آفازی ناشی از محدودیت (CIAT) شناخته می‌شود توسعه دادند.

او گفت: «این تحقیقات نشان می‌دهد اگر درمان فرد مبتلا به آسیب مغزی، مانند بیمارهای سکته‌ی مغزی، تواناییِ مغز در ایجاد سریعِ این آثار حافظه‌ای را نشانه بگیرد، شاید توانبخشیِ سریع‌تر ممکن باشد.» و اضافه کرد که قدم بعدی، آزمایش این تئوری روی بیمارهای سکته‌ای است.

این تحقیقات که در ژورنال عصب‌پژوهی The Journal of Neuroscience هم منتشر شد (anewlanguageisanewlife.com) مرا به یاد پاول نوبل Paul Noble می‌اندازد، مدرس زبانی که همیشه می‌گفت زبان‌آموزهایش هر چه را می‌آموزند بلافاصله فراموش می‌کنند. او عنوان می‌کرد نقش تکرار در یادگیری بسیار کلیدی است، اما مغز زمانی بهترین یادگیری را دارد که آرامش داشته باشد و تلاشی برای به خاطر آوردنِ هیچ چیز نکند.

نوبل می‌گفت: «اگر شما اهل دنبال کردنِ اخبار ورزشی باشید، همه‌ی بازیکن‌ها و تیم‌ها و قانون‌ها را به خاطر می‌آورید، اما هرگز قصد این کار را ندارید. به خاطر می‌آورید، چون دوباره و چندباره با آنها برخورد می‌کنید. مغز شما انتخاب نمی‌کند که چیزی را به خاطر بیاورد یا نه. اگر همه‌ی کسانی را که در تلویزیون دیده‌اید به خاطر می‌آوردید، دیوانه می‌شدید. مغز باید تشخیص دهد که چه چیزی مهم است و چه چیزی نیست.»


اگر در زمینه‌ی نقش تکرار در یادگیری زبان اطلاعاتی دارید، حالا نوبت شماست! دانسته‌های خود را پایین همین صفحه، با من و خواننده‌های این وبلاگ در میان بگذارید.

منبع مورداستفاده: The Telegraph

طراحی تصویر بالای صفحه: freepik

Facebooktwittergoogle_pluslinkedin

درباره نویسنده

مهدی فیروزی

وبلاگ‌نویس و مدرس زبان انگلیسی و نویسنده و مترجم چند عنوان کتاب. علاقمند به تکنولوژی فکر و ایده‌پردازی و کارآفرینی و صدالبته، زبانِ انگلیسی

دیدگاهتان را بنویسید