فراگیری زبان دوم

چقدر طول می‌کشد تا انگلیسی صحبت کنم؟ (قسمت دوم)

چقدر طول می‌کشد تا
نوشته شده توسط مهدی فیروزی

چقدر طول می‌کشد تا انگلیسی صحبت کنم؟ در قسمت اول این مطلب، گفتم که زبان‌آموز باید از همان نخستین ساعت یادگیری، شروع به صحبت کند؛ و گفتم که معمولاً این اتفاق نمی‌افتد، زیرا زبان‌آموز با دو نوع محدودیت روبروست: محدودیت سیستماتیک و محدودیت شخصی.

محدودیت سیستماتیک چیست؟

این محدودیت از ذهنیتی ناشی می‌شود که مدام با کلِ سیستم یادگیری دست به گریبان است. برای بسیاری از زبان‌آموزها، یادگیریِ زبان انگلیسی، یعنی درک کاملی از کل سیستمِ زبانی. برای بسیاری از زبان‌آموزهای ایرانی، زبان انگلیسی یعنی ادبیات انگلیسی، یعنی کتاب‌های قطور، یعنی ساختارهای پیچیده؛ در حالی‌که زبان ابزاری برای برقراری ارتباط است؛ آن هم یک ارتباطِ ساده‌ی روزمره.

این زبان‌آموزها تمایل دارند زبان انگلیسی را با قواعد دستوری دقیق و فهرست واژگان سنگین تافل یکسان فرض کنند. یعنی تصور می‌کنند باید زبان انگلیسی را با کتاب‌های قطور واژگان و حفظ ساختارهای پیچیده‌ی زبانی بیاموزند. آنها تصور می‌کنند همه چیز را باید در حد کمال بدانند تا بتوانند به انگلیسی صحبت کنند. در نتیجه، یادگیری انگلیسی برایشان تبدیل می‌شود به فعالیتی بسیار پیچیده، فعالیتی که پر است از کتاب و فهرست واژگان و فلش‌کارت‌های دستورزبان و… و بعد هم آزمون‌های مختلفِ میان ترم و پایان ترم و در نهایت سال‌های سال تحصیل زبان انگلیسی، بدون کمترین پیشرفتی در تواناییِ برقراری یک ارتباط ساده. (anewlanguageisanewlife.com)

این ذهنیت و رویکرد یادگیریِ سیستماتیک، هرچند که در سایر رشته‌های تحصیلی موثر است، اما در یادگیریِ یک زبان جدید، بسیاری از زبان‌آموزها را با شکست مواجه کرده است، برای همین است که پس از سال‌های بسیاری آموزش، به‌جز درصد کمی از زبان‌آموزها، بقیه هنوز هم نمی‌توانند انگلیسی صحبت کنند.

بله! اگر شما در رشته‌ی زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تحصیل می‌کنید، قطعاً باید در مورد شکسپیر و اسکار وایلد هم فکر کنید. اما اگر در این رشته تحصیل نمی‌کنید، پس انگلیسی عمدتاً یک ابزار ارتباطی برای شماست، پس به دنبال کسبِ توانایی در برقراری ارتباط باشید، نه خواندن و نقد متون سنگین قرون وسطایی!

چگونه با محدودیت سیستماتیک مقابله کنیم؟

همان‌طور که در قسمت اول چقدر طول می‌کشد تا انگلیسی صحبت کنم، گفتم، یک کودک هجده ماهه، دامنه‌ی کلمه‌هایش به ۳۰ کلمه افزایش یافته و از این ۳۰ کلمه برای برقراری ارتباط استفاده می‌کند. پس شما هم خود را جای آن کودک ۱۸ ماهه قرار دهید!

دید خود را نسبت به فرآیند یادگیریِ زبان انگلیسی تغییر دهید. از همان چند کلمه و جمله‌ای که در ذهن دارید، استفاده کرده و شروع به برقراری ارتباط کنید. البته مسلماً قرار نیست همیشه از همان تعداد محدود کلمه و جمله استفاده کنید، به مرور که پیش می‌روید، درست مانند همان کودک هجده ماهه، کلمه‌ها و عبارت‌های بیشتری می‌آموزید و می‌توانید جمله‌های طولانی‌تر و پیچیده‌تری بسازید و مفاهیم پیچیده‌تری را انتقال دهید. اما اگر بخواهید آن‌قدر صبر کنید تا آن جمله‌های طولانی و آن مفاهیم پیچیده را بیاموزید، هرگز لب به سخن نخواهید گشود.

زبان‌آموز، از همان ساعت نخست، باید شروع به صحبت به زبان انگلیسی کند. زیرا آسان‌ترین راه برای یادگیری یک زبان جدید، برقراری ارتباط است.

در قسمت سوم چقدر طول می‌کشد تا بتوانم به انگلیسی صحبت کنم، از محدودیت شخصی و چگونگیِ مقابله با آن خواهم گفت.

طراحی تصویر بالای صفحه: freepik

درباره نویسنده

مهدی فیروزی

وبلاگ‌نویس و مدرس زبان انگلیسی و نویسنده و مترجم چند عنوان کتاب. علاقمند به تکنولوژی فکر و ایده‌پردازی و کارآفرینی و صدالبته، زبانِ انگلیسی

دیدگاهتان را بنویسید